• Home
• Bibliografiëen
• Citaten
• Weblog
• Raban

• Profiel
• Werk
• Opmerkingen
• Anderen Over
• Bronnen

Duco van Weerlee

Profiel

Achternaam: van Weerlee
Roepnaam: Duco
Voornamen: Duco Max
Geboren: 03-02-1939
Te: Leiden
Overleden: 20-05-2018
Te:Amsterdam

Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft Duco van Weerlee niet onder pseudoniem gepubliceerd.

Werk

Poëzie

• Struiken van toelaatbare bomen (vouwblad in eigen beheer) (1977)
• Het hemelse gerief. Homo-erotische kwatrijnen (1984)

Proza

• Indische koortsen: confrontaties in een verloren paradijs (1989)
• Blauwe palmen: een Balinese dorpskroniek (1990)
• Sambal Duco: een autobiografische notitie (1992)
• De stekels van het varken: brieven uit Bali en Baliem (1993)
• Tussen Bali en Bawean: Waddeneiland in de Javazee: reisverhalen (2001)

Overig non-fictie

• Wat de provo's willen (1966)
• Het verschijnsel godsdienst (met anderen) (1986)
• Painting an invisible world: the works of five modern Balinese artists (met Arend de Roever) (1995)

Vertalingen

• S. Tschudi Madsen, Art nouveau (1967)
• Poul Anderson, Vlaag van verstand (1967)

Duco van Weerlee schreef een voorwoord voor:

• Allemaal rebellen: Amsterdam 1955-1965: een filmserie van Louis van Gasteren (1984)

Bloemlezingen

Tonen

Tijdschriften

• Duco van Weerlee was redacteur van 'Socius, maandblad voor Leidse gymnasiasten'.
• Duco van Weerlee was redacteur van 'Propria Cures' (20-03-1965 tot 15-10-1966)
• In 'Kaas & Brood', het verenigingsblad van de Amsterdamse studentensociëteit Olofspoort, publiceerde hij poëzie.
• Duco van Weerlee publiceerde in 'Knijp: nieuw maandboek voor iedereen', 'de Volkskrant', 'De Tijd', 'Hitweek', 'De Tijdspiegel', 'Intermediair', 'De Gelderlander', 'NRC Handelsblad', 'De Tweede Ronde', 'De Revisor'.

Over Duco van Weerlee

• Paul Arnoldussen, 'Duco van Weerlee (1939-2018)' in 'De Parelduiker' (augustus 2018)
• 1 hoofdstuk: 'Duco van Weerlee - Wat de provo's willen' in 'De canon der kanonnen. 130 jaar Propria Cures in 100 boeken' van Lex Bijlsma, Lucas Ligtenberg en Bob Polak (2020)

Diversen

• Duco van Weerlee schreef mee aan de 'Grote Spectrum Encyclopedie'.
• Duco van Weerlee spreekt over Willem Walraven in de documentaire 'Gevangen op Java' van Jan van den Berg (1995)
• Een bijdrage van Duco van Weerlee in 'Het geboorteteken: memoires van een Balinese prins' van A.A.M. Djelantik (2001)

Literaire prijzen

• Walraven-prijs 1993
• Jacob Vredenbregt-prijs

Duco van Weerlee was lid van de jury voor:

• Kerstprijsvraag 1965
• PC-Onthoofdprijs 1966

Biografische opmerkingen

• Duco van Weerlee groeide op in Leiden. Zijn beide ouders werkten in het onderwijs (schoolhoofd en onderwijzeres).
• Duco van Weerlee studeerde in Amsterdam; eerst rechten en later algemene taalwetenschap.
• Duco van Weerlee was halverwege de jaren zestig de ideoloog van de Provo-beweging. In 1966 stond hij als nummer 18 op de lijst van Provo voor de gemeenteraadsverkiezingen.
• In 'Propria Cures' kwam hij in maart 1965, als eerste redacteur, als homo uit de kast.
• In 1977 moest, vanwege een maagkwaal, zijn maag worden verwijderd.
• Duco van Weerlee woonde van 1987 tot 2011 op Bali. In 2011 kwam hij vanwege zijn ziekte, terug naar Nederland. Hij ging in De Jordaan in Amsterdam wonen.
• Hij besloot zelf te stoppen met eten en overleed in mei 2018.
• Duco van Weerlee werd gecremeerd.

Anderen over Duco van Weerlee

• Indische koortsen is een goede titel voor een bundel schetsen waarin beschreven wordt hoe een westerling verslingerd kan raken aan een land dat hij nooit helemaal zal begrijpen. Hoe hoog de ergernis ook kan oplopen, er staat veel tegenover, en van Weerlee beschrijft beide kanten van het contact tussen Oost en West met humor en in een voorteffelijke stijl. En uiteindelijk wint toch de schoonheid. (Hans Vervoort, VN, 29-04-1989)
• Twee hedendaagse outsiders in Indonesië, mensenrechtenactivist Poncke Princen en de schrijver Duco van Weerlee, hebben in 'Gevangen op Java' de taak om hun licht te laten schijnen op de persoon Walraven, en parallellen door te trekken naar het heden. Het is een wonderlijk stel. Door het optreden van Van Weerlee wordt deze taak enigszins duidelijk. Hij levert verhelderend commentaar en heeft zich zichtbaar in Walraven verdiept. Princen daarentegen heeft meer moeite om zich in Walraven te verplaatsen. Zijn verhaal gaat eigenlijk vooral over zichzelf; de parallellen, voor zover aanwezig, moeten we zelf zien. Ik wíst echter dat maker Jan van den Berg de twee met dit doel in de film had opgenomen. Bij Van Weerlee kun je het afleiden uit zijn verhaal, maar bij Princen niet. Hij lijkt een tweede hoofdfiguur te (willen) zijn, naast Walraven. Mocht het in Gevangen op Java erom gaan de parallellen en verschillen in de levens van enerzijds Walraven en anderzijds Van Weerlee en Princen te schetsen, dan komt deze bedoeling niet dwingend tot uitdrukking in de film.
• Duco van Weerlee, bij wie in 1977 al operatief zijn maag was verwijderd, verstond de kunst van heel weinig geld te kunnen leven. Terug in Nederland slaagde hij erin te sparen van zijn AOW. (Peter de Waard, Volkskrant, 10-06-2018)
• Over de radio een interview met ex-provo Duco van Weerlee. Hij is van mening dat je geen duur, energieverslindend tosti-apparaat hoeft te hebben, want dat je best tosti's op de kachel kunt maken, en dat een vriend van hem in Parijs dat nu ook doet. Om zijn woorden overtuigingskracht te geven, demonstreert hij het aan de verslaggeefster. Je moet er niet aan denken. Met deze hitte. Maar het is natuurlijk wel geniaal! (J.J. Voskuil, Uitzicht op geluk, Dagboeken 1974-1976, blz. 634 - 17-07-1976)

Mijn favoriete citaat

Zoals ik de man van de poppenkast op de Dam hoorde zeggen:
"Als we nu met z'n allen even heel stil zijn,
denkt de aap dat er niemand is."
(Duco van Weerlee, Vijftien aapse stellingen, Tijdspiegel, 27-07-1974)

Bronnen o.a.

• De Parelduiker (augustus 2018)
• Website van de Koninklijke Bibliotheek (september 2024)